Önder Durmuş Önder'in Odası
Hava kapalı… Ve ben nefes aldığım ormandayım. Yüreğimin haykırdığı uçurumda, ağladığım beşikteyim. Dirseğimi çürüttüğüm duvarda, toz toprak içinde kaldığım çocuk bahçesindeyim.
Sesimin kısıldığı soğuk suda, bozuk para attığım sokaktayım. Ayıldığım küvette, bayrak salladığım asmalı balkondayım. Aşık olduğum bakkalda, kulağımın çınladığı 10 Kasım’dayım.
Arkadan itilen kaydırak sırasında, doğduğum evdeyim. Titrediğim sevinçte, yani ben yine güneşin ulaşamadığı bir derinlikteyim.
Kapalı’da bir yerlerde…
