Önder’in Odası

Red Hot Chili Peppers, Otherside çalıyor. Ses yükseliyor, yükseliyor ve kocaman olup yutuyor beni. Hatta emiyor. Organlarımın yoğunluğu karşısında dehşete düşüyorum. Neden sevmediğimi anlıyorum biyoloji derslerini. Yer çekimi yok kaç gündür. Adımını boşluğa atmak, vücudundaki her hücrenin ağırlığını hissetmek, insanı tek bir noktaya götürüyor. “Dağılım” bu olmalı. Kendimi otururken bile …

Hayalleri var insanların. Kimisi ne istediğini bilen, kimisi bilmeyen. Kimisi sevdiği için kurar hayalleri; kimisi hayal kurar, yıkmak için hayalleri. Sevgileri var insanların. Kimisi ne sevdiğini bilen, kimisi bilmeyen. Kimisi sever birilerini, sevgi nedir bildiği için; kimisi birilerine sevdiğini söyler, yıkmak için sevgileri.

Geçmiş, zifiri bir sonsuzluk şimdi. Öylesine uzak bir girdap ki; bir adım atsam kapılıp gidecekken, yüreğim o bir adımı aşamayacak kadar güçsüzdü işte. Susmak, gitmek, kalmak, sevmek; bu kadar yalansız sandığım masum kandırmacaların arkasındayken, gözüm hiçbir şeyi görmezdi tabi. Yazsam satır satır içim içimden akarken bu denli, kelimelere haykırsam yine …

Bazen bir uçurumdur hayat, ayağının altından kayar gider. O an hayatın bir film şeridi gibi gözünün önünden akar gider. Güzel anılar, acı, tatlı unutulmaz anlar.. Küskünlükler o anda çığlık çığlığadır. İsyanlar bastırılmaz, üstüne gitmek istersin. Savaşırsın kendinle, yüzleşirsin hatalarınla belki.

2000’lerin başında PHP programlama dilini ilk öğrenmeye başladığımda, kitapta PHP ile yazdırılan ilk şey “Merhaba Dünya”ydı. Daha sonra gördüm ki, çıktı alınan bütün programlama dillerinde yazdırılan ilk şey bu cümle. Mantık basit, yeni bir dünyaya giriyorsun ve ilk söyleyeceğin şey de pek tabii ki “Merhaba!”